Wielu kredytobiorców powzięło wątpliwość, czy mogą dochodzić swoich roszczeń przeciwko bankom ze względu na przedawnienie roszczeń. Zgodnie z polskim prawem roszczenia kredytobiorcy o zwrot wpłat dokonanych na rzecz banku w związku z zawartą umową kredytu „frankowego” przedawniają się zasadniczo z upływem 10 lat od daty wymagalności. Pojawiły się pytania, jak liczyć początek biegu tego terminu – czy od daty zawarcia umowy? Czy może od daty wpłaty poszczególnych rat kredytu? Wątpliwości rozwiał wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 10 czerwca 2021 roku (C-776/19), zgodnie z którym termin przedawnienia roszczeń kredytobiorcy nie może zacząć biec, zanim kredytobiorca nie dowie się o wadliwości zawartej umowy. Stanowisko Trybunału zostało podtrzymane w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sprawy połączone do wspólnego rozpoznania: C-80/21, C-81/21, C-82/21).
Stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma niebagatelne znaczenie na kredytobiorców. Oznacza bowiem, że w niemal wszystkich przypadkach możliwe będzie dochodzenie od banku zwrotu wszystkich wpłat dokonanych na rzecz banku w związku z wadliwą umową.Co istotne, roszczenie o ustalenie nieważności umowy nie podlega żadnemu terminowi przedawnienia.
